Bóle głowy
Występują u dzieci tak samo często jak u dorosłych. Im młodsze dziecko, tym większe są trudności wykrycia bólów głowy. Małe dzieci najczęściej reagują na ból płaczem, rzadko same informują o jego obecności, nie potrafią go zlokalizować, ani też określić jego charakteru, stąd łatwo jest przeoczyć ten objaw choroby. Pomocna jest wtedy obserwacja zachowania się dziecka. Najlepiej zrobi to matka, obserwując własne dziecko. U dziecka bólom głowy towarzyszą: cierpiący wyraz twarzy, niepokój lub pokładanie się, kręcenie głową lub chwytanie się za głowę. Starsze dzieci potrafią już zlokalizować miejsce bólu, jego charakter i częstość występowania.
Drgawki pojawić się mogą także w przewlekłej niewydolności nerek. Również nadmierne nasłonecznienie całego ciała lub samej głowy, albo też przegrzanie dziecka, zbyt ciepłe ubranie w słabo przewietrzanym wózeczku mogą być przyczyną napadów drgawkowych. Napady drgawkowe u dzieci mogą również przebiegać pod postacią skłonów i wielu innych rodzajów drgawek. W każdym takim zaburzeniu należy zasięgnąć porady lekarza. Zaniedbanie objawów chorobowych pochodzących z ośrodkowego układu nerwowego może mieć wpływ na dalszy rozwój dziecka.
Napady drgawkowe mogą także ujawniać się w zaburzeniach przemiany cukru w ustroju, w niedocukrzeniu krwi; występują u noworodków, wcześniaków oraz niemowląt urodzonych z niską wagą ciała, a u dzieci starszych w przebiegu cukrzycy, przy wadliwym stosowaniu diety podczas leczenia insuliną. W śpiączce cukrzycowej z przecukrzeniem krwi drgawki występują rzadziej. Różnicowanie obu tych stanów, śpiączki i niedocukrzenia, jest ważne dla podjęcia odpowiedniego leczenia. Każde tego typu zaburzenie wymaga porady lekarskiej.
Inne przyczyny napadów drgawkowych
Intensywność przemiany materii (metabolizmu) rosnącego ustroju dziecka warunkuje nie spotykaną poza wiekiem dziecięcym częstość napadów drgawkowych na podłożu zaburzeń metabolicznych. U noworodków mogą już występować drgawki tężyczkowe, zwykle w pierwszych dniach życia, i związane są z przejściowym obniżeniem stężenia wapnia we krwi. Drgawki są głównym objawem tężyczki. Tęży-czka pojawia się również u niemowląt i małych dzieci z czynną krzywicą, najczęściej wczesną wiosną, lub na początku leczenia krzywicy witaminą D. W tężyczce drgawki są uogólnione, mogą też wystąpić skurcze mięśni twarzy, krtani i oskrzeli oraz dłoni i stóp. Podanie wapnia, witaminy D i odpowiednia dieta wyrównują zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforano-wej.
Po napadzie drgawek padaczkowych chory zapada w sen, a po obudzeniu się nie pamięta, co się z nim działo. Takie objawy występują u dzieci starszych, a u małych napad może mieć mniej typowy charakter. Padaczka u dzieci w ponad połowie przypadków jest spowodowana uszkodzeniem mózgu już w życiu płodowym lub w czasie ciężkiego porodu, kiedy dochodzi do urazu mózgu, a w późniejszym okresie życia przez stłuczenie głowy. Rozpoznanie choroby polega na badaniu lekarskim i zapisie EEG. Padaczka z objawami małych napadów charakteryzuje się krótkotrwałym zaburzeniem świadomości bez objawów zwiastunowych (poprzedzających). Trwa krótko 2—30 s, po czym następuje szybki powrót do pełnej świadomości, z podjęciem czynności wykonywanych przed napadem, a przerwanych w momencie jej wystąpienia. W tym typie padaczki występują charakterystyczne zmiany w zapisie EEG.
